dissaepio, dissaepere, dissaepsi, dissaeptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

separate, divide;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissaepiodissaepimus
2dissaepisdissaepitis
3dissaepitdissaepiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissaepere
activeperfectdissaepsisse
passivepresentdissaepi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissaepe
dissaepite
future
PersonSingularPlural
2
dissaepito
dissaepitote
3
dissaepito
dissaepunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissaepere
dissaepimini
future
PersonSingularPlural
2
dissaepitor
—
3
dissaepitor
dissaepuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissaeptus
dissaepti
Gen.
dissaepti
dissaeptorum
Dat.
dissaepto
—
Acc.
dissaeptum
dissaeptos
Voc.
dissaepte
dissaepti
Abl.
dissaepto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissaepta
dissaeptae
Gen.
dissaeptae
dissaeptarum
Dat.
dissaeptae
—
Acc.
dissaeptam
dissaeptas
Voc.
dissaepta
dissaeptae
Abl.
dissaepta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissaeptum
dissaepta
Gen.
dissaepti
dissaeptorum
Dat.
dissaepto
—
Acc.
dissaeptum
dissaepta
Voc.
dissaeptum
dissaepta
Abl.
dissaepto
—

Supines

accusative: dissaeptum; ablative: dissaeptu

Examples

No examples found.