disraro, disrarare, disraravi, disraratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

thin out (vegetation); chop, hoe;;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disrarodisraramus
2disrarasdisraratis
3disraratdisrarant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisrarare
activeperfectdisraravisse
passivepresentdisrarari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disrara
disrarate
future
PersonSingularPlural
2
disrarato
disraratote
3
disrarato
disraranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disrarare
disraramini
future
PersonSingularPlural
2
disrarator
—
3
disrarator
disrarantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disraratus
disrarati
Gen.
disrarati
disraratorum
Dat.
disrarato
—
Acc.
disraratum
disraratos
Voc.
disrarate
disrarati
Abl.
disrarato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disrarata
disraratae
Gen.
disraratae
disraratarum
Dat.
disraratae
—
Acc.
disraratam
disraratas
Voc.
disrarata
disraratae
Abl.
disrarata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disraratum
disrarata
Gen.
disrarati
disraratorum
Dat.
disrarato
—
Acc.
disraratum
disrarata
Voc.
disraratum
disrarata
Abl.
disrarato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
disrarandus
—
Gen.
disrarandi
—
Dat.
disrarando
—
Acc.
disrarandum
—
Voc.
disrarande
—
Abl.
disrarando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
disraranda
—
Gen.
disrarandae
—
Dat.
disrarandae
—
Acc.
disrarandam
—
Voc.
disraranda
—
Abl.
disraranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
disrarandum
—
Gen.
disrarandi
—
Dat.
disrarando
—
Acc.
disrarandum
—
Voc.
disrarandum
—
Abl.
disrarando
—

Supines

accusative: disraratum; ablative: disraratu

Examples

No examples found.