disputo, disputare, disputavi, disputatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

discuss, debate, argue;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disputodisputamus
2disputasdisputatis
3disputatdisputant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisputare
activeperfectdisputavisse
passivepresentdisputari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disputa
disputate
future
PersonSingularPlural
2
disputato
disputatote
3
disputato
disputanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disputare
disputamini
future
PersonSingularPlural
2
disputator
—
3
disputator
disputantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disputatus
disputati
Gen.
disputati
disputatorum
Dat.
disputato
—
Acc.
disputatum
disputatos
Voc.
disputate
disputati
Abl.
disputato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disputata
disputatae
Gen.
disputatae
disputatarum
Dat.
disputatae
—
Acc.
disputatam
disputatas
Voc.
disputata
disputatae
Abl.
disputata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disputatum
disputata
Gen.
disputati
disputatorum
Dat.
disputato
—
Acc.
disputatum
disputata
Voc.
disputatum
disputata
Abl.
disputato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
disputandus
—
Gen.
disputandi
—
Dat.
disputando
—
Acc.
disputandum
—
Voc.
disputande
—
Abl.
disputando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
disputanda
—
Gen.
disputandae
—
Dat.
disputandae
—
Acc.
disputandam
—
Voc.
disputanda
—
Abl.
disputanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
disputandum
—
Gen.
disputandi
—
Dat.
disputando
—
Acc.
disputandum
—
Voc.
disputandum
—
Abl.
disputando
—

Supines

accusative: disputatum; ablative: disputatu