displodeo, displodere, displodui, disploditus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin
Field:
Military

explode;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1displodeodisplodemus
2displodesdisplodetis
3displodetdisplodent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisplodere
activeperfectdisploduisse
passivepresentdisploderi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
displode
displodete
future
PersonSingularPlural
2
displodeto
displodetote
3
displodeto
displodento

passive

present
PersonSingularPlural
2
displodere
displodemini
future
PersonSingularPlural
2
displodetor
—
3
displodetor
displodentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disploditus
disploditi
Gen.
disploditi
disploditorum
Dat.
displodito
—
Acc.
disploditum
disploditos
Voc.
displodite
disploditi
Abl.
displodito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
displodita
disploditae
Gen.
disploditae
disploditarum
Dat.
disploditae
—
Acc.
disploditam
disploditas
Voc.
displodita
disploditae
Abl.
displodita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disploditum
displodita
Gen.
disploditi
disploditorum
Dat.
displodito
—
Acc.
disploditum
displodita
Voc.
disploditum
displodita
Abl.
displodito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
displodendus
—
Gen.
displodendi
—
Dat.
displodendo
—
Acc.
displodendum
—
Voc.
displodende
—
Abl.
displodendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
displodenda
—
Gen.
displodendae
—
Dat.
displodendae
—
Acc.
displodendam
—
Voc.
displodenda
—
Abl.
displodenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
displodendum
—
Gen.
displodendi
—
Dat.
displodendo
—
Acc.
displodendum
—
Voc.
displodendum
—
Abl.
displodendo
—

Supines

accusative: disploditum; ablative: disploditu

Examples

No examples found.