dispicio, dispicere, dispexi, dispectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

look about (for), discover espy, consider;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dispiciodispicimus
2dispicisdispicitis
3dispicitdispiciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdispicere
activeperfectdispexisse
passivepresentdispici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dispice, dispic
dispicite
future
PersonSingularPlural
2
dispicito
dispicitote
3
dispicito
dispicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dispicere
dispicimini
future
PersonSingularPlural
2
dispicitor
—
3
dispicitor
dispicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dispectus
dispecti
Gen.
dispecti
dispectorum
Dat.
dispecto
—
Acc.
dispectum
dispectos
Voc.
dispecte
dispecti
Abl.
dispecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dispecta
dispectae
Gen.
dispectae
dispectarum
Dat.
dispectae
—
Acc.
dispectam
dispectas
Voc.
dispecta
dispectae
Abl.
dispecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dispectum
dispecta
Gen.
dispecti
dispectorum
Dat.
dispecto
—
Acc.
dispectum
dispecta
Voc.
dispectum
dispecta
Abl.
dispecto
—

Supines

accusative: dispectum; ablative: dispectu