dispesco, dispescere, dispescui, dispestus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

separate; take from pasture;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dispescodispescimus
2dispescisdispescitis
3dispescitdispescunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdispescere
activeperfectdispescuisse
passivepresentdispesci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dispesce, dispesc
dispescite
future
PersonSingularPlural
2
dispescito
dispescitote
3
dispescito
dispescunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dispescere
dispescimini
future
PersonSingularPlural
2
dispescitor
—
3
dispescitor
dispescuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dispestus
dispesti
Gen.
dispesti
dispestorum
Dat.
dispesto
—
Acc.
dispestum
dispestos
Voc.
dispeste
dispesti
Abl.
dispesto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dispesta
dispestae
Gen.
dispestae
dispestarum
Dat.
dispestae
—
Acc.
dispestam
dispestas
Voc.
dispesta
dispestae
Abl.
dispesta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dispestum
dispesta
Gen.
dispesti
dispestorum
Dat.
dispesto
—
Acc.
dispestum
dispesta
Voc.
dispestum
dispesta
Abl.
dispesto
—

Supines

accusative: dispestum; ablative: dispestu

Examples

No examples found.