disperdo, disperdere, disperdidi, disperditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

destroy/ruin utterly; ruin (property/fortunes/persons);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disperdodisperdimus
2disperdisdisperditis
3disperditdisperdunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisperdere
activeperfectdisperdidisse
passivepresentdisperdi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disperde
disperdite
future
PersonSingularPlural
2
disperdito
disperditote
3
disperdito
disperdunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disperdere
disperdimini
future
PersonSingularPlural
2
disperditor
—
3
disperditor
disperduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disperditus
disperditi
Gen.
disperditi
disperditorum
Dat.
disperdito
—
Acc.
disperditum
disperditos
Voc.
disperdite
disperditi
Abl.
disperdito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disperdita
disperditae
Gen.
disperditae
disperditarum
Dat.
disperditae
—
Acc.
disperditam
disperditas
Voc.
disperdita
disperditae
Abl.
disperdita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disperditum
disperdita
Gen.
disperditi
disperditorum
Dat.
disperdito
—
Acc.
disperditum
disperdita
Voc.
disperditum
disperdita
Abl.
disperdito
—

Supines

accusative: disperditum; ablative: disperditu

Examples

No examples found.