dispartior, dispartiri, dispartitus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

divide (up); distribute; assign; separate into lots/groups;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dispartiordispartimur
2dispartirisdispartimini
3dispartiturdispartiuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdispartiri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
dispartire
dispartimini
future
PersonSingularPlural
2
dispartitor
—
3
dispartitor
dispartiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dispartitus
dispartiti
Gen.
dispartiti
dispartitorum
Dat.
dispartito
—
Acc.
dispartitum
dispartitos
Voc.
dispartite
dispartiti
Abl.
dispartito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dispartita
dispartitae
Gen.
dispartitae
dispartitarum
Dat.
dispartitae
—
Acc.
dispartitam
dispartitas
Voc.
dispartita
dispartitae
Abl.
dispartita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dispartitum
dispartita
Gen.
dispartiti
dispartitorum
Dat.
dispartito
—
Acc.
dispartitum
dispartita
Voc.
dispartitum
dispartita
Abl.
dispartito
—

Supines

accusative: dispartitum; ablative: dispartitu

Examples

No examples found.