disparo, disparare, disparavi, disparatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

separate, divide;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disparodisparamus
2disparasdisparatis
3disparatdisparant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisparare
activeperfectdisparavisse
passivepresentdisparari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dispara
disparate
future
PersonSingularPlural
2
disparato
disparatote
3
disparato
disparanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disparare
disparamini
future
PersonSingularPlural
2
disparator
—
3
disparator
disparantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disparatus
disparati
Gen.
disparati
disparatorum
Dat.
disparato
—
Acc.
disparatum
disparatos
Voc.
disparate
disparati
Abl.
disparato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disparata
disparatae
Gen.
disparatae
disparatarum
Dat.
disparatae
—
Acc.
disparatam
disparatas
Voc.
disparata
disparatae
Abl.
disparata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disparatum
disparata
Gen.
disparati
disparatorum
Dat.
disparato
—
Acc.
disparatum
disparata
Voc.
disparatum
disparata
Abl.
disparato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
disparandus
—
Gen.
disparandi
—
Dat.
disparando
—
Acc.
disparandum
—
Voc.
disparande
—
Abl.
disparando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
disparanda
—
Gen.
disparandae
—
Dat.
disparandae
—
Acc.
disparandam
—
Voc.
disparanda
—
Abl.
disparanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
disparandum
—
Gen.
disparandi
—
Dat.
disparando
—
Acc.
disparandum
—
Voc.
disparandum
—
Abl.
disparando
—

Supines

accusative: disparatum; ablative: disparatu

Examples

No examples found.