disjungo, disjungere, disjunxi, disjunctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unyoke; disunite, sever, divide, separate, part, estrange; put asunder (Ecc);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disjungodisjungimus
2disjungisdisjungitis
3disjungitdisjungunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisjungere
activeperfectdisjunxisse
passivepresentdisjungi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disjunge
disjungite
future
PersonSingularPlural
2
disjungito
disjungitote
3
disjungito
disjungunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disjungere
disjungimini
future
PersonSingularPlural
2
disjungitor
—
3
disjungitor
disjunguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disjunctus
disjuncti
Gen.
disjuncti
disjunctorum
Dat.
disjuncto
—
Acc.
disjunctum
disjunctos
Voc.
disjuncte
disjuncti
Abl.
disjuncto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disjuncta
disjunctae
Gen.
disjunctae
disjunctarum
Dat.
disjunctae
—
Acc.
disjunctam
disjunctas
Voc.
disjuncta
disjunctae
Abl.
disjuncta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disjunctum
disjuncta
Gen.
disjuncti
disjunctorum
Dat.
disjuncto
—
Acc.
disjunctum
disjuncta
Voc.
disjunctum
disjuncta
Abl.
disjuncto
—

Supines

accusative: disjunctum; ablative: disjunctu

Examples

No examples found.