disculcio, disculciare, disculciavi, disculciatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

unshoe; remove the shoe from;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1disculciodisculciamus
2disculciasdisculciatis
3disculciatdisculciant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdisculciare
activeperfectdisculciavisse
passivepresentdisculciari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disculcia
disculciate
future
PersonSingularPlural
2
disculciato
disculciatote
3
disculciato
disculcianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
disculciare
disculciamini
future
PersonSingularPlural
2
disculciator
—
3
disculciator
disculciantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
disculciatus
disculciati
Gen.
disculciati
disculciatorum
Dat.
disculciato
—
Acc.
disculciatum
disculciatos
Voc.
disculciate
disculciati
Abl.
disculciato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
disculciata
disculciatae
Gen.
disculciatae
disculciatarum
Dat.
disculciatae
—
Acc.
disculciatam
disculciatas
Voc.
disculciata
disculciatae
Abl.
disculciata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
disculciatum
disculciata
Gen.
disculciati
disculciatorum
Dat.
disculciato
—
Acc.
disculciatum
disculciata
Voc.
disculciatum
disculciata
Abl.
disculciato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
disculciandus
—
Gen.
disculciandi
—
Dat.
disculciando
—
Acc.
disculciandum
—
Voc.
disculciande
—
Abl.
disculciando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
disculcianda
—
Gen.
disculciandae
—
Dat.
disculciandae
—
Acc.
disculciandam
—
Voc.
disculcianda
—
Abl.
disculcianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
disculciandum
—
Gen.
disculciandi
—
Dat.
disculciando
—
Acc.
disculciandum
—
Voc.
disculciandum
—
Abl.
disculciando
—

Supines

accusative: disculciatum; ablative: disculciatu

Examples

No examples found.