discordo, discordare, discordavi, discordatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

be at variance, quarrel; be different;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1discordodiscordamus
2discordasdiscordatis
3discordatdiscordant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiscordare
activeperfectdiscordavisse
passivepresentdiscordari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
discorda
discordate
future
PersonSingularPlural
2
discordato
discordatote
3
discordato
discordanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
discordare
discordamini
future
PersonSingularPlural
2
discordator
—
3
discordator
discordantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
discordatus
discordati
Gen.
discordati
discordatorum
Dat.
discordato
—
Acc.
discordatum
discordatos
Voc.
discordate
discordati
Abl.
discordato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
discordata
discordatae
Gen.
discordatae
discordatarum
Dat.
discordatae
—
Acc.
discordatam
discordatas
Voc.
discordata
discordatae
Abl.
discordata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
discordatum
discordata
Gen.
discordati
discordatorum
Dat.
discordato
—
Acc.
discordatum
discordata
Voc.
discordatum
discordata
Abl.
discordato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
discordandus
—
Gen.
discordandi
—
Dat.
discordando
—
Acc.
discordandum
—
Voc.
discordande
—
Abl.
discordando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
discordanda
—
Gen.
discordandae
—
Dat.
discordandae
—
Acc.
discordandam
—
Voc.
discordanda
—
Abl.
discordanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
discordandum
—
Gen.
discordandi
—
Dat.
discordando
—
Acc.
discordandum
—
Voc.
discordandum
—
Abl.
discordando
—

Supines

accusative: discordatum; ablative: discordatu

Examples

No examples found.