disco, discere, didici, discitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

learn; hear, get to know, become acquainted with; acquire knowledge/skill of/in;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1discodiscimus
2discisdiscitis
3discitdiscunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiscere
activeperfectdidicisse
passivepresentdisci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disce, disc
discite
future
PersonSingularPlural
2
discito
discitote
3
discito
discunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
discere
discimini
future
PersonSingularPlural
2
discitor
—
3
discitor
discuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
discitus
disciti
Gen.
disciti
discitorum
Dat.
discito
—
Acc.
discitum
discitos
Voc.
discite
disciti
Abl.
discito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
discita
discitae
Gen.
discitae
discitarum
Dat.
discitae
—
Acc.
discitam
discitas
Voc.
discita
discitae
Abl.
discita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
discitum
discita
Gen.
disciti
discitorum
Dat.
discito
—
Acc.
discitum
discita
Voc.
discitum
discita
Abl.
discito
—

Supines

accusative: discitum; ablative: discitu

Examples