dinumero, dinumerare, dinumeravi, dinumeratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

count, calculate (number of); enumerate; reckon; count/pay out (money);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dinumerodinumeramus
2dinumerasdinumeratis
3dinumeratdinumerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdinumerare
activeperfectdinumeravisse
passivepresentdinumerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dinumera
dinumerate
future
PersonSingularPlural
2
dinumerato
dinumeratote
3
dinumerato
dinumeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dinumerare
dinumeramini
future
PersonSingularPlural
2
dinumerator
—
3
dinumerator
dinumerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dinumeratus
dinumerati
Gen.
dinumerati
dinumeratorum
Dat.
dinumerato
—
Acc.
dinumeratum
dinumeratos
Voc.
dinumerate
dinumerati
Abl.
dinumerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dinumerata
dinumeratae
Gen.
dinumeratae
dinumeratarum
Dat.
dinumeratae
—
Acc.
dinumeratam
dinumeratas
Voc.
dinumerata
dinumeratae
Abl.
dinumerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dinumeratum
dinumerata
Gen.
dinumerati
dinumeratorum
Dat.
dinumerato
—
Acc.
dinumeratum
dinumerata
Voc.
dinumeratum
dinumerata
Abl.
dinumerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dinumerandus
—
Gen.
dinumerandi
—
Dat.
dinumerando
—
Acc.
dinumerandum
—
Voc.
dinumerande
—
Abl.
dinumerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dinumeranda
—
Gen.
dinumerandae
—
Dat.
dinumerandae
—
Acc.
dinumerandam
—
Voc.
dinumeranda
—
Abl.
dinumeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dinumerandum
—
Gen.
dinumerandi
—
Dat.
dinumerando
—
Acc.
dinumerandum
—
Voc.
dinumerandum
—
Abl.
dinumerando
—

Supines

accusative: dinumeratum; ablative: dinumeratu

Examples

No examples found.