dimoveo, dimovere, dimovi, dimotus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

put/set aside, dismiss, divert; displace/remove; exercise, move about;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimoveodimovemus
2dimovesdimovetis
3dimovetdimovent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdimovere
activeperfectdimovisse
passivepresentdimoveri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dimove
dimovete
future
PersonSingularPlural
2
dimoveto
dimovetote
3
dimoveto
dimovento

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimovere
dimovemini
future
PersonSingularPlural
2
dimovetor
—
3
dimovetor
dimoventor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimotus
dimoti
Gen.
dimoti
dimotorum
Dat.
dimoto
—
Acc.
dimotum
dimotos
Voc.
dimote
dimoti
Abl.
dimoto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimota
dimotae
Gen.
dimotae
dimotarum
Dat.
dimotae
—
Acc.
dimotam
dimotas
Voc.
dimota
dimotae
Abl.
dimota
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimotum
dimota
Gen.
dimoti
dimotorum
Dat.
dimoto
—
Acc.
dimotum
dimota
Voc.
dimotum
dimota
Abl.
dimoto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dimovendus
—
Gen.
dimovendi
—
Dat.
dimovendo
—
Acc.
dimovendum
—
Voc.
dimovende
—
Abl.
dimovendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dimovenda
—
Gen.
dimovendae
—
Dat.
dimovendae
—
Acc.
dimovendam
—
Voc.
dimovenda
—
Abl.
dimovenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dimovendum
—
Gen.
dimovendi
—
Dat.
dimovendo
—
Acc.
dimovendum
—
Voc.
dimovendum
—
Abl.
dimovendo
—

Supines

accusative: dimotum; ablative: dimotu

Examples

No examples found.