dimolio, dimolire, dimolivi, dimolitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

throw/cast off, remove; pull/tear down, demolish/destroy/lay waste; abolish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimoliodimolimus
2dimolisdimolitis
3dimolitdimoliunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdimolire
activeperfectdimolivisse
passivepresentdimoliri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dimoli
dimolite
future
PersonSingularPlural
2
dimolito
dimolitote
3
dimolito
dimoliunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimolire
dimolimini
future
PersonSingularPlural
2
dimolitor
—
3
dimolitor
dimoliuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimolitus
dimoliti
Gen.
dimoliti
dimolitorum
Dat.
dimolito
—
Acc.
dimolitum
dimolitos
Voc.
dimolite
dimoliti
Abl.
dimolito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimolita
dimolitae
Gen.
dimolitae
dimolitarum
Dat.
dimolitae
—
Acc.
dimolitam
dimolitas
Voc.
dimolita
dimolitae
Abl.
dimolita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimolitum
dimolita
Gen.
dimoliti
dimolitorum
Dat.
dimolito
—
Acc.
dimolitum
dimolita
Voc.
dimolitum
dimolita
Abl.
dimolito
—

Supines

accusative: dimolitum; ablative: dimolitu

Examples

No examples found.