dimminuo, dimminuere, dimminui, dimminutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shatter; break; dash to pieces (L+S); violate/outrage; lessen/diminish (Ecc);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimminuodimminuimus
2dimminuisdimminuitis
3dimminuitdimminuunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdimminuere
activeperfectdimminuisse
passivepresentdimminui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dimminue
dimminuite
future
PersonSingularPlural
2
dimminuito
dimminuitote
3
dimminuito
dimminuunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimminuere
dimminuimini
future
PersonSingularPlural
2
dimminuitor
—
3
dimminuitor
dimminuuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimminutus
dimminuti
Gen.
dimminuti
dimminutorum
Dat.
dimminuto
—
Acc.
dimminutum
dimminutos
Voc.
dimminute
dimminuti
Abl.
dimminuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimminuta
dimminutae
Gen.
dimminutae
dimminutarum
Dat.
dimminutae
—
Acc.
dimminutam
dimminutas
Voc.
dimminuta
dimminutae
Abl.
dimminuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimminutum
dimminuta
Gen.
dimminuti
dimminutorum
Dat.
dimminuto
—
Acc.
dimminutum
dimminuta
Voc.
dimminutum
dimminuta
Abl.
dimminuto
—

Supines

accusative: dimminutum; ablative: dimminutu

Examples

No examples found.