dimetor, dimetari, dimetatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Science

measure out; mark out; fix the limits;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimetordimetamur
2dimetarisdimetamini
3dimetaturdimetantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdimetari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimetare
dimetamini
future
PersonSingularPlural
2
dimetator
—
3
dimetator
dimetantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimetatus
dimetati
Gen.
dimetati
dimetatorum
Dat.
dimetato
—
Acc.
dimetatum
dimetatos
Voc.
dimetate
dimetati
Abl.
dimetato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimetata
dimetatae
Gen.
dimetatae
dimetatarum
Dat.
dimetatae
—
Acc.
dimetatam
dimetatas
Voc.
dimetata
dimetatae
Abl.
dimetata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimetatum
dimetata
Gen.
dimetati
dimetatorum
Dat.
dimetato
—
Acc.
dimetatum
dimetata
Voc.
dimetatum
dimetata
Abl.
dimetato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dimetandus
—
Gen.
dimetandi
—
Dat.
dimetando
—
Acc.
dimetandum
—
Voc.
dimetande
—
Abl.
dimetando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dimetanda
—
Gen.
dimetandae
—
Dat.
dimetandae
—
Acc.
dimetandam
—
Voc.
dimetanda
—
Abl.
dimetanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dimetandum
—
Gen.
dimetandi
—
Dat.
dimetando
—
Acc.
dimetandum
—
Voc.
dimetandum
—
Abl.
dimetando
—

Supines

accusative: dimetatum; ablative: dimetatu

Examples

No examples found.