dimano, dimanare, dimanavi, dimanatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

run/flow down; percolate; flow different ways (L+S); descend; descend from;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimanodimanamus
2dimanasdimanatis
3dimanatdimanant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdimanare
activeperfectdimanavisse
passivepresentdimanari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dimana
dimanate
future
PersonSingularPlural
2
dimanato
dimanatote
3
dimanato
dimananto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimanare
dimanamini
future
PersonSingularPlural
2
dimanator
—
3
dimanator
dimanantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimanatus
dimanati
Gen.
dimanati
dimanatorum
Dat.
dimanato
—
Acc.
dimanatum
dimanatos
Voc.
dimanate
dimanati
Abl.
dimanato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimanata
dimanatae
Gen.
dimanatae
dimanatarum
Dat.
dimanatae
—
Acc.
dimanatam
dimanatas
Voc.
dimanata
dimanatae
Abl.
dimanata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimanatum
dimanata
Gen.
dimanati
dimanatorum
Dat.
dimanato
—
Acc.
dimanatum
dimanata
Voc.
dimanatum
dimanata
Abl.
dimanato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dimanandus
—
Gen.
dimanandi
—
Dat.
dimanando
—
Acc.
dimanandum
—
Voc.
dimanande
—
Abl.
dimanando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dimananda
—
Gen.
dimanandae
—
Dat.
dimanandae
—
Acc.
dimanandam
—
Voc.
dimananda
—
Abl.
dimananda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dimanandum
—
Gen.
dimanandi
—
Dat.
dimanando
—
Acc.
dimanandum
—
Voc.
dimanandum
—
Abl.
dimanando
—

Supines

accusative: dimanatum; ablative: dimanatu

Examples

No examples found.