diluvio, diluviare, diluviavi, diluviatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

flood, inundate; deluge (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diluviodiluviamus
2diluviasdiluviatis
3diluviatdiluviant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiluviare
activeperfectdiluviavisse
passivepresentdiluviari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
diluvia
diluviate
future
PersonSingularPlural
2
diluviato
diluviatote
3
diluviato
diluvianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
diluviare
diluviamini
future
PersonSingularPlural
2
diluviator
—
3
diluviator
diluviantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
diluviatus
diluviati
Gen.
diluviati
diluviatorum
Dat.
diluviato
—
Acc.
diluviatum
diluviatos
Voc.
diluviate
diluviati
Abl.
diluviato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
diluviata
diluviatae
Gen.
diluviatae
diluviatarum
Dat.
diluviatae
—
Acc.
diluviatam
diluviatas
Voc.
diluviata
diluviatae
Abl.
diluviata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
diluviatum
diluviata
Gen.
diluviati
diluviatorum
Dat.
diluviato
—
Acc.
diluviatum
diluviata
Voc.
diluviatum
diluviata
Abl.
diluviato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
diluviandus
—
Gen.
diluviandi
—
Dat.
diluviando
—
Acc.
diluviandum
—
Voc.
diluviande
—
Abl.
diluviando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
diluvianda
—
Gen.
diluviandae
—
Dat.
diluviandae
—
Acc.
diluviandam
—
Voc.
diluvianda
—
Abl.
diluvianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
diluviandum
—
Gen.
diluviandi
—
Dat.
diluviando
—
Acc.
diluviandum
—
Voc.
diluviandum
—
Abl.
diluviando
—

Supines

accusative: diluviatum; ablative: diluviatu