diluceo, dilucere, diluxi, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

be clear; be evident; be light enough to distinguish objects (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diluceodilucemus
2dilucesdilucetis
3dilucetdilucent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilucere
activeperfectdiluxisse
passivepresentdiluceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
diluce
dilucete
future
PersonSingularPlural
2
diluceto
dilucetote
3
diluceto
dilucento

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilucere
dilucemini
future
PersonSingularPlural
2
dilucetor
—
3
dilucetor
dilucentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
dilucentia
Acc.
dilucens
dilucentia
Voc.—
dilucentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dilucendus
—
Gen.
dilucendi
—
Dat.
dilucendo
—
Acc.
dilucendum
—
Voc.
dilucende
—
Abl.
dilucendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilucenda
—
Gen.
dilucendae
—
Dat.
dilucendae
—
Acc.
dilucendam
—
Voc.
dilucenda
—
Abl.
dilucenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dilucendum
—
Gen.
dilucendi
—
Dat.
dilucendo
—
Acc.
dilucendum
—
Voc.
dilucendum
—
Abl.
dilucendo
—

Examples

No examples found.