Skip to content

dilibuo

dilibuo, dilibuere, dilibui, dilibutus

Verb · 3rd conjugation · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

besmear; anoint with a liquid;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilibuodilibuimus
2dilibuisdilibuitis
3dilibuitdilibuunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilibuere
activeperfectdilibuisse
passivepresentdilibui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilibue
dilibuite
future
PersonSingularPlural
2
dilibuito
dilibuitote
3
dilibuito
dilibuunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilibuere
dilibuimini
future
PersonSingularPlural
2
dilibuitor
—
3
dilibuitor
dilibuuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilibutus
dilibuti
Gen.
dilibuti
dilibutorum
Dat.
dilibuto
—
Acc.
dilibutum
dilibutos
Voc.
dilibute
dilibuti
Abl.
dilibuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilibuta
dilibutae
Gen.
dilibutae
dilibutarum
Dat.
dilibutae
—
Acc.
dilibutam
dilibutas
Voc.
dilibuta
dilibutae
Abl.
dilibuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilibutum
dilibuta
Gen.
dilibuti
dilibutorum
Dat.
dilibuto
—
Acc.
dilibutum
dilibuta
Voc.
dilibutum
dilibuta
Abl.
dilibuto
—

Supines

accusative: dilibutum; ablative: dilibutu

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.