dilaudo, dilaudare, dilaudavi, dilaudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

praise expansively/widly/highly/much/in all respects; be grateful to (Ecc);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilaudodilaudamus
2dilaudasdilaudatis
3dilaudatdilaudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilaudare
activeperfectdilaudavisse
passivepresentdilaudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilauda
dilaudate
future
PersonSingularPlural
2
dilaudato
dilaudatote
3
dilaudato
dilaudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilaudare
dilaudamini
future
PersonSingularPlural
2
dilaudator
—
3
dilaudator
dilaudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilaudatus
dilaudati
Gen.
dilaudati
dilaudatorum
Dat.
dilaudato
—
Acc.
dilaudatum
dilaudatos
Voc.
dilaudate
dilaudati
Abl.
dilaudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilaudata
dilaudatae
Gen.
dilaudatae
dilaudatarum
Dat.
dilaudatae
—
Acc.
dilaudatam
dilaudatas
Voc.
dilaudata
dilaudatae
Abl.
dilaudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilaudatum
dilaudata
Gen.
dilaudati
dilaudatorum
Dat.
dilaudato
—
Acc.
dilaudatum
dilaudata
Voc.
dilaudatum
dilaudata
Abl.
dilaudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dilaudandus
—
Gen.
dilaudandi
—
Dat.
dilaudando
—
Acc.
dilaudandum
—
Voc.
dilaudande
—
Abl.
dilaudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilaudanda
—
Gen.
dilaudandae
—
Dat.
dilaudandae
—
Acc.
dilaudandam
—
Voc.
dilaudanda
—
Abl.
dilaudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dilaudandum
—
Gen.
dilaudandi
—
Dat.
dilaudando
—
Acc.
dilaudandum
—
Voc.
dilaudandum
—
Abl.
dilaudando
—

Supines

accusative: dilaudatum; ablative: dilaudatu

Examples

No examples found.