dilargio, dilargire, dilargivi, dilargitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

lavish; give away freely; give/bestow liberally/profusely/recklessly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilargiodilargimus
2dilargisdilargitis
3dilargitdilargiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilargire
activeperfectdilargivisse
passivepresentdilargiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilargi
dilargite
future
PersonSingularPlural
2
dilargito
dilargitote
3
dilargito
dilargiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilargire
dilargimini
future
PersonSingularPlural
2
dilargitor
—
3
dilargitor
dilargiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilargitus
dilargiti
Gen.
dilargiti
dilargitorum
Dat.
dilargito
—
Acc.
dilargitum
dilargitos
Voc.
dilargite
dilargiti
Abl.
dilargito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilargita
dilargitae
Gen.
dilargitae
dilargitarum
Dat.
dilargitae
—
Acc.
dilargitam
dilargitas
Voc.
dilargita
dilargitae
Abl.
dilargita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilargitum
dilargita
Gen.
dilargiti
dilargitorum
Dat.
dilargito
—
Acc.
dilargitum
dilargita
Voc.
dilargitum
dilargita
Abl.
dilargito
—

Supines

accusative: dilargitum; ablative: dilargitu

Examples

No examples found.