dilapido, dilapidare, dilapidavi, dilapidatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bring (edifice) to partial ruin; pelt/shower w/stones;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilapidodilapidamus
2dilapidasdilapidatis
3dilapidatdilapidant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilapidare
activeperfectdilapidavisse
passivepresentdilapidari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilapida
dilapidate
future
PersonSingularPlural
2
dilapidato
dilapidatote
3
dilapidato
dilapidanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilapidare
dilapidamini
future
PersonSingularPlural
2
dilapidator
—
3
dilapidator
dilapidantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilapidatus
dilapidati
Gen.
dilapidati
dilapidatorum
Dat.
dilapidato
—
Acc.
dilapidatum
dilapidatos
Voc.
dilapidate
dilapidati
Abl.
dilapidato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilapidata
dilapidatae
Gen.
dilapidatae
dilapidatarum
Dat.
dilapidatae
—
Acc.
dilapidatam
dilapidatas
Voc.
dilapidata
dilapidatae
Abl.
dilapidata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilapidatum
dilapidata
Gen.
dilapidati
dilapidatorum
Dat.
dilapidato
—
Acc.
dilapidatum
dilapidata
Voc.
dilapidatum
dilapidata
Abl.
dilapidato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dilapidandus
—
Gen.
dilapidandi
—
Dat.
dilapidando
—
Acc.
dilapidandum
—
Voc.
dilapidande
—
Abl.
dilapidando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilapidanda
—
Gen.
dilapidandae
—
Dat.
dilapidandae
—
Acc.
dilapidandam
—
Voc.
dilapidanda
—
Abl.
dilapidanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dilapidandum
—
Gen.
dilapidandi
—
Dat.
dilapidando
—
Acc.
dilapidandum
—
Voc.
dilapidandum
—
Abl.
dilapidando
—

Supines

accusative: dilapidatum; ablative: dilapidatu

Examples

No examples found.