dilamino, dilaminare, dilaminavi, dilaminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

split in two (?);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilaminodilaminamus
2dilaminasdilaminatis
3dilaminatdilaminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilaminare
activeperfectdilaminavisse
passivepresentdilaminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilamina
dilaminate
future
PersonSingularPlural
2
dilaminato
dilaminatote
3
dilaminato
dilaminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilaminare
dilaminamini
future
PersonSingularPlural
2
dilaminator
—
3
dilaminator
dilaminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilaminatus
dilaminati
Gen.
dilaminati
dilaminatorum
Dat.
dilaminato
—
Acc.
dilaminatum
dilaminatos
Voc.
dilaminate
dilaminati
Abl.
dilaminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilaminata
dilaminatae
Gen.
dilaminatae
dilaminatarum
Dat.
dilaminatae
—
Acc.
dilaminatam
dilaminatas
Voc.
dilaminata
dilaminatae
Abl.
dilaminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilaminatum
dilaminata
Gen.
dilaminati
dilaminatorum
Dat.
dilaminato
—
Acc.
dilaminatum
dilaminata
Voc.
dilaminatum
dilaminata
Abl.
dilaminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dilaminandus
—
Gen.
dilaminandi
—
Dat.
dilaminando
—
Acc.
dilaminandum
—
Voc.
dilaminande
—
Abl.
dilaminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilaminanda
—
Gen.
dilaminandae
—
Dat.
dilaminandae
—
Acc.
dilaminandam
—
Voc.
dilaminanda
—
Abl.
dilaminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dilaminandum
—
Gen.
dilaminandi
—
Dat.
dilaminando
—
Acc.
dilaminandum
—
Voc.
dilaminandum
—
Abl.
dilaminando
—

Supines

accusative: dilaminatum; ablative: dilaminatu

Examples

No examples found.