dilacero, dilacerare, dilaceravi, dilaceratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

tear to pieces, tear in pieces; tear apart;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dilacerodilaceramus
2dilacerasdilaceratis
3dilaceratdilacerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdilacerare
activeperfectdilaceravisse
passivepresentdilacerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilacera
dilacerate
future
PersonSingularPlural
2
dilacerato
dilaceratote
3
dilacerato
dilaceranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dilacerare
dilaceramini
future
PersonSingularPlural
2
dilacerator
—
3
dilacerator
dilacerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilaceratus
dilacerati
Gen.
dilacerati
dilaceratorum
Dat.
dilacerato
—
Acc.
dilaceratum
dilaceratos
Voc.
dilacerate
dilacerati
Abl.
dilacerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilacerata
dilaceratae
Gen.
dilaceratae
dilaceratarum
Dat.
dilaceratae
—
Acc.
dilaceratam
dilaceratas
Voc.
dilacerata
dilaceratae
Abl.
dilacerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilaceratum
dilacerata
Gen.
dilacerati
dilaceratorum
Dat.
dilacerato
—
Acc.
dilaceratum
dilacerata
Voc.
dilaceratum
dilacerata
Abl.
dilacerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dilacerandus
—
Gen.
dilacerandi
—
Dat.
dilacerando
—
Acc.
dilacerandum
—
Voc.
dilacerande
—
Abl.
dilacerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilaceranda
—
Gen.
dilacerandae
—
Dat.
dilacerandae
—
Acc.
dilacerandam
—
Voc.
dilaceranda
—
Abl.
dilaceranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dilacerandum
—
Gen.
dilacerandi
—
Dat.
dilacerando
—
Acc.
dilacerandum
—
Voc.
dilacerandum
—
Abl.
dilacerando
—

Supines

accusative: dilaceratum; ablative: dilaceratu

Examples

No examples found.