diffringo, diffringare, diffregi, diffractus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shatter; break up/apart/in pieces;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diffringodiffringamus
2diffringasdiffringatis
3diffringatdiffringant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiffringare
activeperfectdiffregisse
passivepresentdiffringari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
diffringa
diffringate
future
PersonSingularPlural
2
diffringato
diffringatote
3
diffringato
diffringanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
diffringare
diffringamini
future
PersonSingularPlural
2
diffringator
—
3
diffringator
diffringantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
diffractus
diffracti
Gen.
diffracti
diffractorum
Dat.
diffracto
—
Acc.
diffractum
diffractos
Voc.
diffracte
diffracti
Abl.
diffracto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
diffracta
diffractae
Gen.
diffractae
diffractarum
Dat.
diffractae
—
Acc.
diffractam
diffractas
Voc.
diffracta
diffractae
Abl.
diffracta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
diffractum
diffracta
Gen.
diffracti
diffractorum
Dat.
diffracto
—
Acc.
diffractum
diffracta
Voc.
diffractum
diffracta
Abl.
diffracto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
diffringandus
—
Gen.
diffringandi
—
Dat.
diffringando
—
Acc.
diffringandum
—
Voc.
diffringande
—
Abl.
diffringando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
diffringanda
—
Gen.
diffringandae
—
Dat.
diffringandae
—
Acc.
diffringandam
—
Voc.
diffringanda
—
Abl.
diffringanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
diffringandum
—
Gen.
diffringandi
—
Dat.
diffringando
—
Acc.
diffringandum
—
Voc.
diffringandum
—
Abl.
diffringando
—

Supines

accusative: diffractum; ablative: diffractu

Examples

No examples found.