dictito, dictitare, dictitavi, dictitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

repeat; persist in saying, keep on saying/speaking of; say/plead/call often;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dictitodictitamus
2dictitasdictitatis
3dictitatdictitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdictitare
activeperfectdictitavisse
passivepresentdictitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dictita
dictitate
future
PersonSingularPlural
2
dictitato
dictitatote
3
dictitato
dictitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dictitare
dictitamini
future
PersonSingularPlural
2
dictitator
—
3
dictitator
dictitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dictitatus
dictitati
Gen.
dictitati
dictitatorum
Dat.
dictitato
—
Acc.
dictitatum
dictitatos
Voc.
dictitate
dictitati
Abl.
dictitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dictitata
dictitatae
Gen.
dictitatae
dictitatarum
Dat.
dictitatae
—
Acc.
dictitatam
dictitatas
Voc.
dictitata
dictitatae
Abl.
dictitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dictitatum
dictitata
Gen.
dictitati
dictitatorum
Dat.
dictitato
—
Acc.
dictitatum
dictitata
Voc.
dictitatum
dictitata
Abl.
dictitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dictitandus
—
Gen.
dictitandi
—
Dat.
dictitando
—
Acc.
dictitandum
—
Voc.
dictitande
—
Abl.
dictitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dictitanda
—
Gen.
dictitandae
—
Dat.
dictitandae
—
Acc.
dictitandam
—
Voc.
dictitanda
—
Abl.
dictitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dictitandum
—
Gen.
dictitandi
—
Dat.
dictitando
—
Acc.
dictitandum
—
Voc.
dictitandum
—
Abl.
dictitando
—

Supines

accusative: dictitatum; ablative: dictitatu