dibalo, dibalare, dibalavi, dibalatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

blab; bleat out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dibalodibalamus
2dibalasdibalatis
3dibalatdibalant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdibalare
activeperfectdibalavisse
passivepresentdibalari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dibala
dibalate
future
PersonSingularPlural
2
dibalato
dibalatote
3
dibalato
dibalanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dibalare
dibalamini
future
PersonSingularPlural
2
dibalator
—
3
dibalator
dibalantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dibalatus
dibalati
Gen.
dibalati
dibalatorum
Dat.
dibalato
—
Acc.
dibalatum
dibalatos
Voc.
dibalate
dibalati
Abl.
dibalato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dibalata
dibalatae
Gen.
dibalatae
dibalatarum
Dat.
dibalatae
—
Acc.
dibalatam
dibalatas
Voc.
dibalata
dibalatae
Abl.
dibalata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dibalatum
dibalata
Gen.
dibalati
dibalatorum
Dat.
dibalato
—
Acc.
dibalatum
dibalata
Voc.
dibalatum
dibalata
Abl.
dibalato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dibalandus
—
Gen.
dibalandi
—
Dat.
dibalando
—
Acc.
dibalandum
—
Voc.
dibalande
—
Abl.
dibalando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dibalanda
—
Gen.
dibalandae
—
Dat.
dibalandae
—
Acc.
dibalandam
—
Voc.
dibalanda
—
Abl.
dibalanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dibalandum
—
Gen.
dibalandi
—
Dat.
dibalando
—
Acc.
dibalandum
—
Voc.
dibalandum
—
Abl.
dibalando
—

Supines

accusative: dibalatum; ablative: dibalatu

Examples

No examples found.