advenio, advenire, adveni, adventus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

come to, arrive; arrive at, reach, be brought; develop, set in, arise;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1advenioadvenimus
2advenisadvenitis
3advenitadveniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadvenire
activeperfectadvenisse
passivepresentadveniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adveni
advenite
future
PersonSingularPlural
2
advenito
advenitote
3
advenito
adveniunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
advenire
advenimini
future
PersonSingularPlural
2
advenitor
—
3
advenitor
adveniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adventus
adventi
Gen.
adventi
adventorum
Dat.
advento
—
Acc.
adventum
adventos
Voc.
advente
adventi
Abl.
advento
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adventa
adventae
Gen.
adventae
adventarum
Dat.
adventae
—
Acc.
adventam
adventas
Voc.
adventa
adventae
Abl.
adventa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adventum
adventa
Gen.
adventi
adventorum
Dat.
advento
—
Acc.
adventum
adventa
Voc.
adventum
adventa
Abl.
advento
—

Supines

accusative: adventum; ablative: adventu