detestor, detestari, detestatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

call down solemn curse on, execrate; detest/loathe; avert, ward off by entreaty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1detestordetestamur
2detestarisdetestamini
3detestaturdetestantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdetestari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
detestare
detestamini
future
PersonSingularPlural
2
detestator
—
3
detestator
detestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
detestatus
detestati
Gen.
detestati
detestatorum
Dat.
detestato
—
Acc.
detestatum
detestatos
Voc.
detestate
detestati
Abl.
detestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
detestata
detestatae
Gen.
detestatae
detestatarum
Dat.
detestatae
—
Acc.
detestatam
detestatas
Voc.
detestata
detestatae
Abl.
detestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
detestatum
detestata
Gen.
detestati
detestatorum
Dat.
detestato
—
Acc.
detestatum
detestata
Voc.
detestatum
detestata
Abl.
detestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
detestandus
—
Gen.
detestandi
—
Dat.
detestando
—
Acc.
detestandum
—
Voc.
detestande
—
Abl.
detestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
detestanda
—
Gen.
detestandae
—
Dat.
detestandae
—
Acc.
detestandam
—
Voc.
detestanda
—
Abl.
detestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
detestandum
—
Gen.
detestandi
—
Dat.
detestando
—
Acc.
detestandum
—
Voc.
detestandum
—
Abl.
detestando
—

Supines

accusative: detestatum; ablative: detestatu