aduno, adunare, adunavi, adunatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

unite, make one;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adunoadunamus
2adunasadunatis
3adunatadunant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadunare
activeperfectadunavisse
passivepresentadunari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aduna
adunate
future
PersonSingularPlural
2
adunato
adunatote
3
adunato
adunanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adunare
adunamini
future
PersonSingularPlural
2
adunator
—
3
adunator
adunantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adunatus
adunati
Gen.
adunati
adunatorum
Dat.
adunato
—
Acc.
adunatum
adunatos
Voc.
adunate
adunati
Abl.
adunato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adunata
adunatae
Gen.
adunatae
adunatarum
Dat.
adunatae
—
Acc.
adunatam
adunatas
Voc.
adunata
adunatae
Abl.
adunata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adunatum
adunata
Gen.
adunati
adunatorum
Dat.
adunato
—
Acc.
adunatum
adunata
Voc.
adunatum
adunata
Abl.
adunato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adunandus
—
Gen.
adunandi
—
Dat.
adunando
—
Acc.
adunandum
—
Voc.
adunande
—
Abl.
adunando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adunanda
—
Gen.
adunandae
—
Dat.
adunandae
—
Acc.
adunandam
—
Voc.
adunanda
—
Abl.
adunanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adunandum
—
Gen.
adunandi
—
Dat.
adunando
—
Acc.
adunandum
—
Voc.
adunandum
—
Abl.
adunando
—

Supines

accusative: adunatum; ablative: adunatu

Examples

No examples found.