detento, detentere, detentavi, detentatus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

hold/keep back;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1detentodetentimus
2detentisdetentitis
3detentitdetentunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdetentere
activeperfectdetentavisse
passivepresentdetenti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
detente
detentite
future
PersonSingularPlural
2
detentito
detentitote
3
detentito
detentunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
detentere
detentimini
future
PersonSingularPlural
2
detentitor
—
3
detentitor
detentuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
detentatus
detentati
Gen.
detentati
detentatorum
Dat.
detentato
—
Acc.
detentatum
detentatos
Voc.
detentate
detentati
Abl.
detentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
detentata
detentatae
Gen.
detentatae
detentatarum
Dat.
detentatae
—
Acc.
detentatam
detentatas
Voc.
detentata
detentatae
Abl.
detentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
detentatum
detentata
Gen.
detentati
detentatorum
Dat.
detentato
—
Acc.
detentatum
detentata
Voc.
detentatum
detentata
Abl.
detentato
—

Supines

accusative: detentatum; ablative: detentatu

Examples

No examples found.