desuo, desuere, desui, desutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

fasten;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desuodesuimus
2desuisdesuitis
3desuitdesuunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesuere
activeperfectdesuisse
passivepresentdesui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
desue
desuite
future
PersonSingularPlural
2
desuito
desuitote
3
desuito
desuunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desuere
desuimini
future
PersonSingularPlural
2
desuitor
—
3
desuitor
desuuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desutus
desuti
Gen.
desuti
desutorum
Dat.
desuto
—
Acc.
desutum
desutos
Voc.
desute
desuti
Abl.
desuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desuta
desutae
Gen.
desutae
desutarum
Dat.
desutae
—
Acc.
desutam
desutas
Voc.
desuta
desutae
Abl.
desuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desutum
desuta
Gen.
desuti
desutorum
Dat.
desuto
—
Acc.
desutum
desuta
Voc.
desutum
desuta
Abl.
desuto
—

Supines

accusative: desutum; ablative: desutu

Examples

No examples found.