destituo, destituere, destitui, destitutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fix/set (in position), set up, make fast; leave destitute/without; render void;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1destituodestituimus
2destituisdestituitis
3destituitdestituunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdestituere
activeperfectdestituisse
passivepresentdestitui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
destitue
destituite
future
PersonSingularPlural
2
destituito
destituitote
3
destituito
destituunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
destituere
destituimini
future
PersonSingularPlural
2
destituitor
—
3
destituitor
destituuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
destitutus
destituti
Gen.
destituti
destitutorum
Dat.
destituto
—
Acc.
destitutum
destitutos
Voc.
destitute
destituti
Abl.
destituto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
destituta
destitutae
Gen.
destitutae
destitutarum
Dat.
destitutae
—
Acc.
destitutam
destitutas
Voc.
destituta
destitutae
Abl.
destituta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
destitutum
destituta
Gen.
destituti
destitutorum
Dat.
destituto
—
Acc.
destitutum
destituta
Voc.
destitutum
destituta
Abl.
destituto
—

Supines

accusative: destitutum; ablative: destitutu

Examples

No examples found.