destino, destinare, destinavi, destinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fix/bind/fasten down; fix (in mind), make up mind; aim/fix on target, mark out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1destinodestinamus
2destinasdestinatis
3destinatdestinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdestinare
activeperfectdestinavisse
passivepresentdestinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
destina
destinate
future
PersonSingularPlural
2
destinato
destinatote
3
destinato
destinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
destinare
destinamini
future
PersonSingularPlural
2
destinator
—
3
destinator
destinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
destinatus
destinati
Gen.
destinati
destinatorum
Dat.
destinato
—
Acc.
destinatum
destinatos
Voc.
destinate
destinati
Abl.
destinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
destinata
destinatae
Gen.
destinatae
destinatarum
Dat.
destinatae
—
Acc.
destinatam
destinatas
Voc.
destinata
destinatae
Abl.
destinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
destinatum
destinata
Gen.
destinati
destinatorum
Dat.
destinato
—
Acc.
destinatum
destinata
Voc.
destinatum
destinata
Abl.
destinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
destinandus
—
Gen.
destinandi
—
Dat.
destinando
—
Acc.
destinandum
—
Voc.
destinande
—
Abl.
destinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
destinanda
—
Gen.
destinandae
—
Dat.
destinandae
—
Acc.
destinandam
—
Voc.
destinanda
—
Abl.
destinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
destinandum
—
Gen.
destinandi
—
Dat.
destinando
—
Acc.
destinandum
—
Voc.
destinandum
—
Abl.
destinando
—

Supines

accusative: destinatum; ablative: destinatu