destico, desticare, desticavi, desticatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Agriculture

squeak; (of the noise made by the shrew-mouse);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desticodesticamus
2desticasdesticatis
3desticatdesticant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesticare
activeperfectdesticavisse
passivepresentdesticari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
destica
desticate
future
PersonSingularPlural
2
desticato
desticatote
3
desticato
desticanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desticare
desticamini
future
PersonSingularPlural
2
desticator
—
3
desticator
desticantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desticatus
desticati
Gen.
desticati
desticatorum
Dat.
desticato
—
Acc.
desticatum
desticatos
Voc.
desticate
desticati
Abl.
desticato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desticata
desticatae
Gen.
desticatae
desticatarum
Dat.
desticatae
—
Acc.
desticatam
desticatas
Voc.
desticata
desticatae
Abl.
desticata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desticatum
desticata
Gen.
desticati
desticatorum
Dat.
desticato
—
Acc.
desticatum
desticata
Voc.
desticatum
desticata
Abl.
desticato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
desticandus
—
Gen.
desticandi
—
Dat.
desticando
—
Acc.
desticandum
—
Voc.
desticande
—
Abl.
desticando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
desticanda
—
Gen.
desticandae
—
Dat.
desticandae
—
Acc.
desticandam
—
Voc.
desticanda
—
Abl.
desticanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
desticandum
—
Gen.
desticandi
—
Dat.
desticando
—
Acc.
desticandum
—
Voc.
desticandum
—
Abl.
desticando
—

Supines

accusative: desticatum; ablative: desticatu

Examples

No examples found.