despolior, despoliari, despoliatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

rob/plunder; despoil (of); strip, deprive of clothing/covering; (for flogging);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1despoliordespoliamur
2despoliarisdespoliamini
3despoliaturdespoliantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdespoliari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
despoliare
despoliamini
future
PersonSingularPlural
2
despoliator
—
3
despoliator
despoliantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
despoliatus
despoliati
Gen.
despoliati
despoliatorum
Dat.
despoliato
—
Acc.
despoliatum
despoliatos
Voc.
despoliate
despoliati
Abl.
despoliato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
despoliata
despoliatae
Gen.
despoliatae
despoliatarum
Dat.
despoliatae
—
Acc.
despoliatam
despoliatas
Voc.
despoliata
despoliatae
Abl.
despoliata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
despoliatum
despoliata
Gen.
despoliati
despoliatorum
Dat.
despoliato
—
Acc.
despoliatum
despoliata
Voc.
despoliatum
despoliata
Abl.
despoliato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
despoliandus
—
Gen.
despoliandi
—
Dat.
despoliando
—
Acc.
despoliandum
—
Voc.
despoliande
—
Abl.
despoliando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
despolianda
—
Gen.
despoliandae
—
Dat.
despoliandae
—
Acc.
despoliandam
—
Voc.
despolianda
—
Abl.
despolianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
despoliandum
—
Gen.
despoliandi
—
Dat.
despoliando
—
Acc.
despoliandum
—
Voc.
despoliandum
—
Abl.
despoliando
—

Supines

accusative: despoliatum; ablative: despoliatu

Examples

No examples found.