despero, desperare, desperavi, desperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

despair (of); have no/give up hope (of/that); give up as hopeless (of cure);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desperodesperamus
2desperasdesperatis
3desperatdesperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesperare
activeperfectdesperavisse
passivepresentdesperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
despera
desperate
future
PersonSingularPlural
2
desperato
desperatote
3
desperato
desperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desperare
desperamini
future
PersonSingularPlural
2
desperator
—
3
desperator
desperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desperatus
desperati
Gen.
desperati
desperatorum
Dat.
desperato
—
Acc.
desperatum
desperatos
Voc.
desperate
desperati
Abl.
desperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desperata
desperatae
Gen.
desperatae
desperatarum
Dat.
desperatae
—
Acc.
desperatam
desperatas
Voc.
desperata
desperatae
Abl.
desperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desperatum
desperata
Gen.
desperati
desperatorum
Dat.
desperato
—
Acc.
desperatum
desperata
Voc.
desperatum
desperata
Abl.
desperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
desperandus
—
Gen.
desperandi
—
Dat.
desperando
—
Acc.
desperandum
—
Voc.
desperande
—
Abl.
desperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
desperanda
—
Gen.
desperandae
—
Dat.
desperandae
—
Acc.
desperandam
—
Voc.
desperanda
—
Abl.
desperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
desperandum
—
Gen.
desperandi
—
Dat.
desperando
—
Acc.
desperandum
—
Voc.
desperandum
—
Abl.
desperando
—

Supines

accusative: desperatum; ablative: desperatu