desino, desinere, desivi, desitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

stop/end/finish, abandon/leave/break off, desist/cease; come to/at end/close;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desinodesinimus
2desinisdesinitis
3desinitdesinunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesinere
activeperfectdesivisse
passivepresentdesini

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
desine
desinite
future
PersonSingularPlural
2
desinito
desinitote
3
desinito
desinunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desinere
desinimini
future
PersonSingularPlural
2
desinitor
—
3
desinitor
desinuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desitus
desiti
Gen.
desiti
desitorum
Dat.
desito
—
Acc.
desitum
desitos
Voc.
desite
desiti
Abl.
desito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desita
desitae
Gen.
desitae
desitarum
Dat.
desitae
—
Acc.
desitam
desitas
Voc.
desita
desitae
Abl.
desita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desitum
desita
Gen.
desiti
desitorum
Dat.
desito
—
Acc.
desitum
desita
Voc.
desitum
desita
Abl.
desito
—

Supines

accusative: desitum; ablative: desitu