desino, desinare, desavi, desatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

stop/end/finish, abandon/leave/break off, desist/cease; come to/at end/close;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desinodesinamus
2desinasdesinatis
3desinatdesinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesinare
activeperfectdesavisse
passivepresentdesinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
desina
desinate
future
PersonSingularPlural
2
desinato
desinatote
3
desinato
desinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desinare
desinamini
future
PersonSingularPlural
2
desinator
—
3
desinator
desinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desatus
desati
Gen.
desati
desatorum
Dat.
desato
—
Acc.
desatum
desatos
Voc.
desate
desati
Abl.
desato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desata
desatae
Gen.
desatae
desatarum
Dat.
desatae
—
Acc.
desatam
desatas
Voc.
desata
desatae
Abl.
desata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desatum
desata
Gen.
desati
desatorum
Dat.
desato
—
Acc.
desatum
desata
Voc.
desatum
desata
Abl.
desato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
desinandus
—
Gen.
desinandi
—
Dat.
desinando
—
Acc.
desinandum
—
Voc.
desinande
—
Abl.
desinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
desinanda
—
Gen.
desinandae
—
Dat.
desinandae
—
Acc.
desinandam
—
Voc.
desinanda
—
Abl.
desinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
desinandum
—
Gen.
desinandi
—
Dat.
desinando
—
Acc.
desinandum
—
Voc.
desinandum
—
Abl.
desinando
—

Supines

accusative: desatum; ablative: desatu