derupio, derupere, derupui, dereptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

seize/grab/snatch/take away; tear/pull off/down; remove (violently);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1derupioderupimus
2derupisderupitis
3derupitderupiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentderupere
activeperfectderupuisse
passivepresentderupi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
derupe
derupite
future
PersonSingularPlural
2
derupito
derupitote
3
derupito
derupunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
derupere
derupimini
future
PersonSingularPlural
2
derupitor
—
3
derupitor
derupuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dereptus
derepti
Gen.
derepti
dereptorum
Dat.
derepto
—
Acc.
dereptum
dereptos
Voc.
derepte
derepti
Abl.
derepto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
derepta
dereptae
Gen.
dereptae
dereptarum
Dat.
dereptae
—
Acc.
dereptam
dereptas
Voc.
derepta
dereptae
Abl.
derepta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dereptum
derepta
Gen.
derepti
dereptorum
Dat.
derepto
—
Acc.
dereptum
derepta
Voc.
dereptum
derepta
Abl.
derepto
—

Supines

accusative: dereptum; ablative: dereptu

Examples

No examples found.