deraino, derainare, derainavi, derainatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval
Field:
Government

deraign; establish title; vindicate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1derainoderainamus
2derainasderainatis
3derainatderainant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentderainare
activeperfectderainavisse
passivepresentderainari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
deraina
derainate
future
PersonSingularPlural
2
derainato
derainatote
3
derainato
derainanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
derainare
derainamini
future
PersonSingularPlural
2
derainator
—
3
derainator
derainantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
derainatus
derainati
Gen.
derainati
derainatorum
Dat.
derainato
—
Acc.
derainatum
derainatos
Voc.
derainate
derainati
Abl.
derainato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
derainata
derainatae
Gen.
derainatae
derainatarum
Dat.
derainatae
—
Acc.
derainatam
derainatas
Voc.
derainata
derainatae
Abl.
derainata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
derainatum
derainata
Gen.
derainati
derainatorum
Dat.
derainato
—
Acc.
derainatum
derainata
Voc.
derainatum
derainata
Abl.
derainato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
derainandus
—
Gen.
derainandi
—
Dat.
derainando
—
Acc.
derainandum
—
Voc.
derainande
—
Abl.
derainando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
derainanda
—
Gen.
derainandae
—
Dat.
derainandae
—
Acc.
derainandam
—
Voc.
derainanda
—
Abl.
derainanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
derainandum
—
Gen.
derainandi
—
Dat.
derainando
—
Acc.
derainandum
—
Voc.
derainandum
—
Abl.
derainando
—

Supines

accusative: derainatum; ablative: derainatu

Examples

No examples found.