depungo, depungere, depupugi, depunctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

indicate by pricking (in accounts); mark off (L+S); designate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1depungodepungimus
2depungisdepungitis
3depungitdepungunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdepungere
activeperfectdepupugisse
passivepresentdepungi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
depunge
depungite
future
PersonSingularPlural
2
depungito
depungitote
3
depungito
depungunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
depungere
depungimini
future
PersonSingularPlural
2
depungitor
—
3
depungitor
depunguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
depunctus
depuncti
Gen.
depuncti
depunctorum
Dat.
depuncto
—
Acc.
depunctum
depunctos
Voc.
depuncte
depuncti
Abl.
depuncto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
depuncta
depunctae
Gen.
depunctae
depunctarum
Dat.
depunctae
—
Acc.
depunctam
depunctas
Voc.
depuncta
depunctae
Abl.
depuncta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
depunctum
depuncta
Gen.
depuncti
depunctorum
Dat.
depuncto
—
Acc.
depunctum
depuncta
Voc.
depunctum
depuncta
Abl.
depuncto
—

Supines

accusative: depunctum; ablative: depunctu

Examples

No examples found.