adulor, adulari, adulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fawn upon (as a dog); flatter (in a servile manner), court; make obeisance (to);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aduloradulamur
2adularisadulamini
3adulaturadulantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentadulari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
adulare
adulamini
future
PersonSingularPlural
2
adulator
—
3
adulator
adulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adulatus
adulati
Gen.
adulati
adulatorum
Dat.
adulato
—
Acc.
adulatum
adulatos
Voc.
adulate
adulati
Abl.
adulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adulata
adulatae
Gen.
adulatae
adulatarum
Dat.
adulatae
—
Acc.
adulatam
adulatas
Voc.
adulata
adulatae
Abl.
adulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adulatum
adulata
Gen.
adulati
adulatorum
Dat.
adulato
—
Acc.
adulatum
adulata
Voc.
adulatum
adulata
Abl.
adulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adulandus
—
Gen.
adulandi
—
Dat.
adulando
—
Acc.
adulandum
—
Voc.
adulande
—
Abl.
adulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adulanda
—
Gen.
adulandae
—
Dat.
adulandae
—
Acc.
adulandam
—
Voc.
adulanda
—
Abl.
adulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adulandum
—
Gen.
adulandi
—
Dat.
adulando
—
Acc.
adulandum
—
Voc.
adulandum
—
Abl.
adulando
—

Supines

accusative: adulatum; ablative: adulatu

Examples

No examples found.