deprecor, deprecari, deprecatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

avert by prayer; entreat/pray/beg; intercede/beg pardon/mercy/relief/exemption;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1deprecordeprecamur
2deprecarisdeprecamini
3deprecaturdeprecantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdeprecari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
deprecare
deprecamini
future
PersonSingularPlural
2
deprecator
—
3
deprecator
deprecantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deprecatus
deprecati
Gen.
deprecati
deprecatorum
Dat.
deprecato
—
Acc.
deprecatum
deprecatos
Voc.
deprecate
deprecati
Abl.
deprecato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
deprecata
deprecatae
Gen.
deprecatae
deprecatarum
Dat.
deprecatae
—
Acc.
deprecatam
deprecatas
Voc.
deprecata
deprecatae
Abl.
deprecata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deprecatum
deprecata
Gen.
deprecati
deprecatorum
Dat.
deprecato
—
Acc.
deprecatum
deprecata
Voc.
deprecatum
deprecata
Abl.
deprecato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
deprecandus
—
Gen.
deprecandi
—
Dat.
deprecando
—
Acc.
deprecandum
—
Voc.
deprecande
—
Abl.
deprecando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deprecanda
—
Gen.
deprecandae
—
Dat.
deprecandae
—
Acc.
deprecandam
—
Voc.
deprecanda
—
Abl.
deprecanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
deprecandum
—
Gen.
deprecandi
—
Dat.
deprecando
—
Acc.
deprecandum
—
Voc.
deprecandum
—
Abl.
deprecando
—

Supines

accusative: deprecatum; ablative: deprecatu