deonero, deonerare, deoneravi, deoneratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unload, unburden, remove (burden);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1deonerodeoneramus
2deonerasdeoneratis
3deoneratdeonerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdeonerare
activeperfectdeoneravisse
passivepresentdeonerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
deonera
deonerate
future
PersonSingularPlural
2
deonerato
deoneratote
3
deonerato
deoneranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
deonerare
deoneramini
future
PersonSingularPlural
2
deonerator
—
3
deonerator
deonerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deoneratus
deonerati
Gen.
deonerati
deoneratorum
Dat.
deonerato
—
Acc.
deoneratum
deoneratos
Voc.
deonerate
deonerati
Abl.
deonerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
deonerata
deoneratae
Gen.
deoneratae
deoneratarum
Dat.
deoneratae
—
Acc.
deoneratam
deoneratas
Voc.
deonerata
deoneratae
Abl.
deonerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deoneratum
deonerata
Gen.
deonerati
deoneratorum
Dat.
deonerato
—
Acc.
deoneratum
deonerata
Voc.
deoneratum
deonerata
Abl.
deonerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
deonerandus
—
Gen.
deonerandi
—
Dat.
deonerando
—
Acc.
deonerandum
—
Voc.
deonerande
—
Abl.
deonerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deoneranda
—
Gen.
deonerandae
—
Dat.
deonerandae
—
Acc.
deonerandam
—
Voc.
deoneranda
—
Abl.
deoneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
deonerandum
—
Gen.
deonerandi
—
Dat.
deonerando
—
Acc.
deonerandum
—
Voc.
deonerandum
—
Abl.
deonerando
—

Supines

accusative: deoneratum; ablative: deoneratu

Examples

No examples found.