denormo, denormare, denormavi, denormatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

put out of shape; make crooked/irregular; disfigure (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1denormodenormamus
2denormasdenormatis
3denormatdenormant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdenormare
activeperfectdenormavisse
passivepresentdenormari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
denorma
denormate
future
PersonSingularPlural
2
denormato
denormatote
3
denormato
denormanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
denormare
denormamini
future
PersonSingularPlural
2
denormator
—
3
denormator
denormantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
denormatus
denormati
Gen.
denormati
denormatorum
Dat.
denormato
—
Acc.
denormatum
denormatos
Voc.
denormate
denormati
Abl.
denormato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
denormata
denormatae
Gen.
denormatae
denormatarum
Dat.
denormatae
—
Acc.
denormatam
denormatas
Voc.
denormata
denormatae
Abl.
denormata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
denormatum
denormata
Gen.
denormati
denormatorum
Dat.
denormato
—
Acc.
denormatum
denormata
Voc.
denormatum
denormata
Abl.
denormato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
denormandus
—
Gen.
denormandi
—
Dat.
denormando
—
Acc.
denormandum
—
Voc.
denormande
—
Abl.
denormando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
denormanda
—
Gen.
denormandae
—
Dat.
denormandae
—
Acc.
denormandam
—
Voc.
denormanda
—
Abl.
denormanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
denormandum
—
Gen.
denormandi
—
Dat.
denormando
—
Acc.
denormandum
—
Voc.
denormandum
—
Abl.
denormando
—

Supines

accusative: denormatum; ablative: denormatu

Examples

No examples found.