demuto, demutare, demutavi, demutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

change/alter/transform; deviate from way/goal, fail; depart/be different from;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1demutodemutamus
2demutasdemutatis
3demutatdemutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdemutare
activeperfectdemutavisse
passivepresentdemutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
demuta
demutate
future
PersonSingularPlural
2
demutato
demutatote
3
demutato
demutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
demutare
demutamini
future
PersonSingularPlural
2
demutator
—
3
demutator
demutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
demutatus
demutati
Gen.
demutati
demutatorum
Dat.
demutato
—
Acc.
demutatum
demutatos
Voc.
demutate
demutati
Abl.
demutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
demutata
demutatae
Gen.
demutatae
demutatarum
Dat.
demutatae
—
Acc.
demutatam
demutatas
Voc.
demutata
demutatae
Abl.
demutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
demutatum
demutata
Gen.
demutati
demutatorum
Dat.
demutato
—
Acc.
demutatum
demutata
Voc.
demutatum
demutata
Abl.
demutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
demutandus
—
Gen.
demutandi
—
Dat.
demutando
—
Acc.
demutandum
—
Voc.
demutande
—
Abl.
demutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
demutanda
—
Gen.
demutandae
—
Dat.
demutandae
—
Acc.
demutandam
—
Voc.
demutanda
—
Abl.
demutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
demutandum
—
Gen.
demutandi
—
Dat.
demutando
—
Acc.
demutandum
—
Voc.
demutandum
—
Abl.
demutando
—

Supines

accusative: demutatum; ablative: demutatu

Examples

No examples found.